وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو

                                     غیر دل چیزی ندارم که بدونم لایق تو

                                        دلمو از مال دنیا به تو هدیه داده بودم

                                  با تمام بی پناهیم به تو تکیه داده بودم

                               هر بلایی که سرم امد همه زجری که کشیدم

                              همه رو به جون خریدم اما از تو نبریدم

                                اگه احساسمو کشتی اکه از یاد منو بردی

                               اگه رفتی بی تفاوت به غریبه جون سپردی

                              بدون این دل من شده جادو به طلسمت

                                    یکی هست این ور دنیا که تو یادش مونده اسمت

از تو براي تو مي گم

كه مثل آفتاب مي موني

رنگ چشات چادر شب

صورت مهتاب مي موني

عزيزتر از ستاره ها

اما همش به نام توست

از تو براي تو ميگم

تا نري از كنار من

بموني با ترانه هام

كه بشنوي صداي من

از تو براي تو ميگم

كه بي تو من خواب ندارم

تو شب كه رويات با منه

خيال مهتاب ندارم

از تو براي تو مي گم

بيا …يه كم نگام بكن

ببین که قلبم می زنه

بيا و باز صدام بكن

خيال نكن يادم ميره

قولي كه تو بهم دادي

عشق خيلي پاك و با صفاست ؛

اينو خودت يادم دادي

                                  اگر حرف مي زنم از گل تويي معنا و مفهومش

من تو را

             عاشقانه

                          بي بهانه

                                        با صداقت

                                                      بي ندامت

                                                                   تا قيامت

                                                                                 دوست دارم

                                                                                                   مي پرستم

 تو ای بال و پر من         رفیق سفر من           میمیرم اگه سایت نباشه رو سر من

         تو ای خود خود عشق           که بی تو نفسم نیست  

                                                                             کجا تو خونه داری که هر جا میرسم نیست     

اهل کدوم دیاری ؟                کجا تو خونه داری ؟              که قبله گاه همون جاست

                      هر جا که پا می زاری           اهل کدوم دیاری               گل کدوم بهاری

                                         که حتی فصل پاییز                      باغ ترانه داری 

                           آی دلبرم آی دلبر               ای از همه عزیز تر

         ای تو مرا همه کس                داشتن تو مرا بس      تو دوره شهامت

                         تو اومدی به خوابم                 گفتی نیاز من باش                  ترانه ساز من باش

یه روزی راستی راستی                   همون شدم که خواستی              شدی تو سرنوشتم

                                  برای تو نوشتم              خسته دین و دنیا                مال دو تا پرندس    

             تویی تو مذهب من              من تو رو می پرستم           با همه وجودم

برای تو سرودم                در طلب تو هستم                 در طلب تو بودم

                     صدامو از تو دارم            شعرامو از تو دارم           اما تو رو ندارم

                                                        وای به روزگارم .... 

واسه وقتی که بیایی،من هنوزچشم انتظارم

واسه دیدنت عزیزم ، می بینی چه بیقرارم

واسه روزی که بیایی،می شورم غبار راهو

واسه روشنی راهت ، می یارم فانوس ماهو

دیگه باید دور بریزم ، همه روزای سیاهو

توی گرمی  وجودم ، جا بزارم  سوز آهو

به آسمون پر بکشم ، ستاره هارو بچینم

فرش ستاره زیر پات،به انتظارت بشینم

ستاره نوری نداره ، پیش نگاهت نازنین

خورشید چشماتو، باید ،از ته جاده ببینم

واسه وقتی که بیایی،من هنوزچشم انتظارم

واسه دیدنت مسافر ، می بینی چه بیقرارم

سبد سبد بجای گل، ستاره پیش کش می کنم

تو معبد چشمای تو ، عشقو ستایش می کنم

روشنه خونه ی دلم،وقتی که نزدیکه نگات

من به امید دست تو،شبو نوازش می کنم

به آسمون پر می کشم ،ستاره هارو می چینم

فرش ستاره زیر پات ، به انتظارت می شینم

ستاره نوری نداره ،  پیش نگاهت نازنین

خورشید چشمای تورو،از ته جاده می بینم

می شه از عشق تو گفت

می شه با ستاره های چشم تو مغرب نو مشرق نو بر پا کرد

می شه از برق نگات خورشید رو خاکستر کرد

می شه از گندمی های سر زلفت یه عالم شعر نوشت

اگر از عشق می شه قصه نوشت

می شه از عشق تو گفت

آره از عشق تو دیوونگی هم عالمی داره

آره از عشق تو مردن داره

می شه از عشق تو مرد و دیگه از دست همه راحت شد

می شه از عشق تو مرد و دیگه از دست تو هم راحت شد

بوی موهات،زير بارون،

 اسمتو گذاشتم گل ترسيدم پژمرده بشی گذاشتم خورشيد ترسيدم غروب کنی گذاشتم جونم که اگه خدايی نکرده رفتی منم برم .